Pernicieuze anemie

Pernicieuze anemie is de eindfase van auto-immuungastritis en leidt tot de vernietiging van het gastrische slijmvlies. Slechts een klein percentage (10-15%) van de patiënten met auto-immuungastritis ontwikkelt pernicieuze anemie. Desalniettemin is pernicieuze anemie, met een geschatte prevalentie van 1,9% in de Westerse volwassen populatie van 60-plussers, de meest voorkomende reden voor vitamine B12-tekort in deze populatie.

Hoewel een gastrische laesie tot aan het eindstadium een stil verloop kent, is het mogelijk jaren voordat de laesie klinisch tot uiting komt een voorspelling te doen aan de hand van gastrische auto-immuniteitspecifieke immunologische markers. De gastritis leidt tot een tekort aan intrinsieke factor; een proteïne dat graag aan diëtair vitamine B12 bindt en het transport ervan naar de kronkeldarm (voor absorptie) bevordert. Dit betekent dat de gastritis zich klinisch uit als een vitamine B12-tekort dat wordt geassocieerd met megaloblastische anemie. De anemie was bij het ontdekken ervan "pernicieus", maar is inmiddels goed in de hand te houden met vitamine B12-behandeling.