Definitie van auto-immuunziekten

Auto-immuunziekten behoren tot de slechtst begrepen en onderkende aandoeningen van alle aandoeningen die er zijn. Als individuele aandoening komen auto-immuunziekten zelden voor, met uitzondering van thyroïditis, diabetes, reumatoïde artritis en systemische lupus erythematosus (SLE). Als groep worden deze aandoening echter als vierde grootste oorzaak van arbeidsongeschiktheid genoemd in Europa en de Verenigde Staten.

 

Met de term "auto-immuunziekten" wordt een gevarieerde groep van meer dan 80 ernstige, chronische aandoeningen aangeduid waarbij bijna alle organen van het menselijk lichaam zijn betrokken. Hieronder vallen aandoeningen van de neurale, maag-darm- en endocriene systemen, alsook huid en andere bindweefsels, ogen, bloed en bloedvaten. Bij al deze aandoeningen is het onderliggende probleem hetzelfde: het immuunsysteem is de weg kwijt en richt zich tegen de organen die juist beschermd zouden moeten worden.

De symptomen variëren sterk, in het bijzonder tussen aandoeningen onderling, maar ook binnen een aandoening. En omdat de aandoeningen meerdere organen aantasten, zijn de symptomen vaak misleidend, wat het stellen van de juiste diagnose in de weg staat. Om de gezonde levensverwachting voor deze mensen te verbeteren, is een beter begrip van deze aandoeningen essentieel, net als een vroege diagnose en behandeling. Betrouwbare diagnostische hulpmiddelen zijn erg belangrijk voor een vroege en juiste diagnose