Coeliakie/Andere maag-darmaandoeningen

Anti-weefseltransglutaminaseantistoffen | Anti-gliadineantistoffen |
Parietal Cell Antibodies | Helicobacter Pylori Antibodies 

 

Anti-weefseltransglutaminaseantistoffen

Producten

Artikelnr.

Aantal tests

EliA Celikey IgA 14-5517-01 4x12 tests
EliA Celikey IgG 14-5518-01 2x12 tests
Celikey (IgA, Varelisa) 181 96 96 tests
Celikey IgG (Varelisa) 179 96 96 tests

Promotiemateriaal

EliA Celikey (anti-tTG), Gliadin
Prestatiekenmerken (pdf)

Antigenen

Weefseltransglutaminase behoort tot een uiteenlopende familie van calciumafhankelijke enzymen die als katalysator dienen bij het aangaan van kruisverbindingen tussen proteïnen. tTG komt in vrijwel alle menselijke organen voor en wordt vaak aangetroffen geassocieerd met vezels rond zachte spieren en endotheliale cellen in bindweefsel. tTG speelt een rol bij de vorming van de extracellulaire matrix en bij weefselreparatiemechanismen. Gliadine in tarwe kan als substraat dienen voor reacties van transglutaminase.

In Celikey wordt gebruik gemaakt van recombinant-humane weefseltransglutaminase, aangemaakt in eukaryotische cellen (baculovirussen/Sf9-systeem). 

Ziekteassociatie, antistofprevalentie en specificiteit

Coeliakie

Klik hier voor meer informatie over coeliakie

  • Klinische sensitiviteit: 96%
  • Klinische specificiteit: 99%

Ziekteactiviteit

Anti-weefseltransglutaminaseantistoffen kunnen een rol spelen bij het controleren van de therapietrouw wat dieet betreft met titers die in ruim 70% van de behandelde coeliakiepatiënten negatief zijn.

Wanneer verdient de meting aanbeveling?

Vermoeden van coeliakie

Antistofisotype

IgA of IgG

IgA-tekort is een speciale uitdaging bij de diagnose van coeliakie. Anti-IgG- en anti-tTG-antistoffen zijn net zo karakteristiek voor coeliakiepatiënten met IgA-tekort als IgA-klasse anti-tTG-antistoffen zijn voor patiënten met normale IgA-serumwaarden.

Referenties

  • Mäki M, Collin P (1997) Coeliac disease. Lancet 349, 1755-1759 
  • Brusco G, Muzi P, Ciccocioppo R, et al. (1999) Transglutaminase and coeliac disease: endomysial reactivity and small bowel expression. Clin Exp Immunol 118, 371-375 
  • Troncone R, Maurano F, Rossi M, et al. (1999) IgA antibodies to tissue transglutaminase: An effective diagnostic test for celiac disease. J Pediatr 134, 166-171 
  • Hansson T, Dahlbom I, Hall J, et al. (2000) Antibody reactivity against human and guinea pig tissue transglutaminase in children with celiac disease. J Pediatr Gastroenterol Nutr 30, 379-384

Terug naar boven

  

Anti-gliadineantistoffen

NIEUW! 

EliA Gliadin DP IgA en EliA Gliadin DP IgG
- eerste volledig geautomatiseerde tests voor gedeamideerde gliadinepeptide.
 

Producten

Artikelnr.

Aantal tests

EliA Gliadin DP IgA 14-5538-01 4x12 tests
EliA Gliadin DP IgG 14-5539-01 4x12 tests
EliA Gliadin IgA 14-5519-01  
EliA Gliadin IgG 14-5520--01  
Varelisa Gliadin IgA 198 96 96 tests
Varelisa Gliadin IgG 199 96 96 tests
ImmunoCAP  Gliadin IgA/ IgG 14-4425-35  

Promotiemateriaal

EliA Celikey (anti-tTG) en Gliadin DP
Prestatiekenmerken (pdf)

Antigenen

Met de term "gluten" wordt een hele reeks proteïnen aangeduid, die worden aangetroffen in het endosperm van alle granen, zoals tarwe, rogge, gerst en haver. Deze proteïnen dienen als stikstofbron voor het kiemende embryo en worden onderverdeeld in albuminen, globulinen, glutelinen en de veroorzaker van coeliakie; gliadinen. Gliadine (molecuulmassa 16-40 kDa) bestaat uit ca. 50 bestanddelen. Op basis van de elektroforetische mobiliteit kunnen gliadinen worden onderverdeeld in vier hoofdfracties: alfa-, bèta-, gamma- en omega-gliadinen. A-gliadine, een bestanddeel van alfa-gliadine met bekende, primaire aminozuursequentie, bevat 32 glutaminen en 15 prolinen per 100 aminozuurresiduen.

De Varelisa Gliadin Antibodies-tests zijn gecoat met gezuiverd gliadine. 

Gedeamideerde gliadinepeptiden

Recent onderzoek heeft uitgewezen dat gliadinepeptiden die bij coeliakiepatiënten door de slijmvliesbarrière dringen door weefseltransglutaminase (tTG) worden gedeamideerd, waardoor ze veel immunogener worden dan onbewerkte gliadinepeptiden. Om die reden zijn gedeamideerde gliadinepeptiden specifiekere doelen voor de bij coeliakiepatiënten aangemaakte gliadineantistoffen. 

De EliA Gliadin DP-tests gebruiken de relevante synthetische gedeamideerde gliadinepeptiden, wat de tests een uitmuntende specificiteit geeft. 

Ziekteassociatie, antistofprevalentie en specificiteit

  • Coeliakie (ook wel glutenenteropathie) (85-100% van de kinderen met coeliakie gedurende de actieve ziektefase) 
  • Andere maag-darmaandoeningen (ca. 21% IgG, ca. 3% IgA)

Klik hier voor meer informatie over coeliakie

Ziekteactiviteit

Als gluten worden geschrapt uit het dieet van de coeliakiepatiënt, daalt de IgA-AGA-titer snel tot normale waarden terwijl de IgG-AGA langzaam daalt en maanden tot jaren als lage titer aanwezig kan blijven. Tijdens een diagnostische zgn. gluten-challenge bereiken zowel IgG als IgA-AGA normaal gesproken binnen enkele weken of maanden na de inname van de gluten pathologische waarden. 

Wanneer verdient de meting aanbeveling?

  • Vermoeden van coeliakie
  • Differentiële diagnose bij coeliakie bij kinderen en volwassenen
  • Follow-up van glutenvrije diëten
  • Vermoeden van dermatitis herpetiformis

Antistofisotypen

IgA en IgG. IgA is specifieker, maar minder sensitief, terwijl IgG weliswaar sensitief is, maar minder specifiek. Om die reden wordt de bepaling van beide isotypen normaal gesproken aangeraden. Patiënten met selectief IgA-tekort kunnen alleen worden gevonden door een screening met een IgG-klasse antistof.

Referenties

  • Mäki M, Collin P (1997) Coeliac disease. Lancet 349, 1755-1759 
  • Catassi C (1996) Gliadin antibodies. In: Peter JB, Shoenfeld Y (eds.) Autoantibodies, pp 285-290, Elsevier, Amsterdam 
  • Unsworth DJ (2000) Antiendomysial and antigliadin antibody tests and diagnosis of celiac disease. Marsh MN (ed.) Celiac Disease: Methods and Protocols [41], 247-255. Methods in molecular medicine, Humana Press Inc., Totowa, USA 
  • Troncone R, Ferguson A (1991) Anti-gliadin antibodies. J Pediatr Gastroenterol Nutr 12, 150-148

Terug naar boven

 

Anti-pariëtalecelantistoffen

Producten

Producten

Artikelnr.

Aantal tests

Varelisa Parietal Cell Antibodies 143 96 96 tests

Antigenen

Circulerende auto-antistoffen tegen pariëtale maagcellen werden voor het eerst gevonden bij patiënten met pernicieuze anemie. Bij latere biochemische studies en studies naar moleculair klonen werden autoantigenen geïdentificeerd als de alfa- en bèta-subunits van gastrisch H+/K+-ATPase (92 resp. 60-90 kDa). Het membraangebonden maagzuurproducerende enzym H+/K+-ATPase is een protonpump die verantwoordelijk is voor de aanzuring van het maaglumen. Het is te vinden in gespecialiseerde intracellulaire en apicale membranen van pariëtale cellen van het maagslijmvlies.

De Varelisa Parietal Cell Antibodies-test gebruikt gezuiverd H+/K+-ATPase. 

Antistofspecificiteit en -prevalentie

  • Pernicieuze anemie (55-90%) 
  • Chronische atrofische gastritis (type A)
  • Auto-immune endocriene aandoeningen als thyrotoxicose, Hashimoto-thyroïditis en insulineafhankelijke diabetes mellitus (20-30%) - in deze gevallen grote kans op maaglaesie (type A)
  • Gezonde individuen (2-5%), stijgend bij ouder worden

Klik hier voor meer informatie over Pernicieuze Anemie

Ziekteactiviteit

Een correlatie tussen antiantistoftiter en de ernst van maagatrofie wordt soms ondersteund door een studie en soms niet. Behandeling met corticosteroïden leidt tot regeneratie van pariëtale maagcellen en de activiteit van auto-antistoffen tegen pariëtale cellen, maar een correlatieve verandering blijft helaas achterwege.

Wanneer verdient de meting aanbeveling?

  • Vermoeden van pernicieuze anemie
  • Differentiatie van atrofische gastritis (type A) van andere vormen van niet-specifieke histologisch aantoonbare gastritis (type B, geassocieerd met helicobacter pylori (type AB) en reflux gastritis na een operatie)

Antistofisotype

IgG

Referenties

  • Gleeson PA, van Driel IR, Toh B-H (1996) Parietal cell autoantibodies. In: Peter JB, Shoenfeld Y (eds.), Autoantibodies, pp 600-606, Elsevier, Amsterdam
  • Toh BH, Sentry JW, Alderuccio F (2000) The causative H+/K+ ATPase antigen in the pathogenesis of autoimmune gastritis. Immunol Today 21, 348 
  • Klaasen CH, De Pont JJ (1994) Gastric H+/K+-ATPase. Cell Physiol Biochem 4, 115-134

Terug naar boven

 

Anti-helicobacter pylori-antistoffen

Producten

Product

Artikelnr.

Aantal tests

Varelisa Helicobacter pylori IgG Antibodies 195 96 96 tests

Antigenen

De Varelisa Parietal Cell Antibodies-test gebruikt gezuiverde H. pylori oppervlakteantigenen en recombinant 120 kDa antigeen. 

Antistofspecificiteit en -prevalentie

Het organisme met de naam helicobacter pylori werd voor het eerst ontdekt en vermeld door Warren en Marshall in 1983. Ze meldden een nieuwe, gramnegatieve spiril die in het maagslijmvlies voorkomt en geassocieerd is met actieve, chronische gastritis. Inmiddels wordt aangenomen dat H. pylori de veroorzaker is van chronische gastritis, wordt vermoed dat H. pylori een hoofdrol speelt bij maag- en duodenumzweren en wordt aangenomen dat H. pylori een klasse 1-carcinogeen is voor maagcarcinoom.

Studies hebben aangetoond dat een infectie met H.pylori universeel is en dat naar schatting 50% van de wereldbevolking is geïnfecteerd. De prevalentie hoger in ontwikkelingslanden (tot wel 79 %) dan in de geïndustrialiseerde landen.

Voor het stellen van de diagnose voor infectie met H. pylori zijn verschillende invasieve en non-invasieve technieken beschreven. Van de beschikbare invasieve tests zijn de histologie en de snelle ureasetests de meest gebruikte tests. Hoewel het methoden betreft met een zeer hoge, positieve voorspellende waarde, moeten biopten uit het bovenste deel van het maag-darmkanaal worden genomen. Veelgebruikte non-invasieve tests zijn de ureumademtest, waarbij isotopisch gelabeld ureum wordt ingenomen alsook serologische methoden voor de bepaling van het aantal antistoffen tegen H. pylori in het serum.

Wanneer verdient de meting aanbeveling?

  • Chronische gastritis
  • Duodenumzweer
  • Vermoeden van infectie met H. pylori

Antistofisotype

IgG

Referenties

  • Warren JR, Marshall BJ. Unidentified curved bacilli on gastric epithelium in active chronic gastritis. Lancet 1983; 1:1273-1275
  • Asaka M et al. Long-Term Helicobacter infection - from gastritis to gastric cancer. Aliment Pharmacol Therapeutics 1998; 12:9-15
  • Azuma T et al. Diagnosis of Helicobacter pylori infection. J Gastroenterol Hepatol 1996; 11:662-669

Terug naar boven