Leveraandoeningen

Anti-M2-antistoffen | Anti-LKM 1-antistoffen

 

Anti-M2-antistoffen

Product

Artikelnr.

Aantal tests

 Varelisa M2 Antibodies  147 96 96 tests

Antigenen

Mitochondriale autoantigenen zijn subunits van de 2-ketozuur dehydrogenase complexen en bevinden zich in het binnenste mitochondriale membraan van eukaryotische cellen. De primaire functie van het 2-ketozuur dehydrogenase complex is het in goede banen leiden van elektronen via oxidatieve decarboxylatie. Tegenwoordig worden negen verschillende AMA-subklassen (M1 tot M9) onderscheiden, waarvan M2 de belangrijkste is als marker voor primaire biliaire cirrose (PBC). Anti-M2-antilichamen herkennen bestanddelen van het enzym pyruvaatdehydrogenase (PDH). De antigenen (van ca. 74, 52, 45 en 39 kDa) zijn universeel en te vinden in de mitochondriën van zoogdieren en gisten alsook in bacteriën en chloroplasten. Drie van de vier anti-M2-antigenen zijn E2-enzymen die als katalysator dienen voor de overdracht van het resp. residu van de decarboxylatie van het E1-enzym (decarboxylase) naar co-enzym A. Het vierde M2-bestanddeel wordt gevormd door proteïne X, dat bij PDH wordt gevonden.

De Varelisa M2 Antibodies-test gebruikt gezuiverd pyruvaatdehydrogenase.

Antistofspecificiteit en -prevalentie

Primaire biliaire cirrose, PBC (96%), differentiële diagnose bij auto-immuunhepatitis.

Klik hier voor meer informatie over PBC

Ziekteactiviteit

AMA-concentraties correleren niet met de ziektestadia en -prognose. De gevolgen van geneesmiddelbehandeling voor de AMA-waarden zijn beperkt.

Wanneer verdient de meting aanbeveling?

  • Vermoeden van primaire biliaire cirrose (PBC)

Antistofisotype

IgG

Referenties

  • Leung PSC, Coppel RL, Gershwin E (1996) Mitochondrial autoantibodies. In: Peter JB, Shoenfeld Y (eds.) Autoantibodies, pp 53-60, Elsevier, Amsterdam 
  • Baum H (1995) Mitochondrial antigens, molecular mimicry and autoimmune disease. Biochim Biophys Acta - Mol Basis Dis 1271, 111-121 
  • Berg PA, Klein R (1992) Antimitochondrial antibodies in primary biliary cirrhosis and other disorders: definition and clinical relevance. Dig Dis 10, 85-101

 Terug naar boven

  

Anti-LKM 1-antistoffen

Producten

Product

Artikelnr.

Aantal tests

Varelisa LKM 1 Antibodies 175 96 96 tests

Antigenen

Anti-lever-nier-microsomale antistoffen (LKM) worden gekenmerkt door het gebruik van indirecte immunofluorescentie bij hun reactie met het cytoplasma van hepatocyten en van de proximale, maar niet de distale, tubulus van de nier. Anti-LKM 1-antistoffen reageren met het cytochroom P 450 II D6 van 50 kDa; één van de minimaal 15 hepatische cytochroom-P450 isozymen bij de mens die bij het fase-1-geneesmiddelmetabolisme zijn betrokken.

De Varelisa LKM 1 Antibodies-test gebruikt recombinant-humaan cytochroom P450 II D6.

Antistofspecificiteit en -prevalentie

  • Auto-immuunhepatitis type II (100%, omdat AIH type-II wordt gekenmerkt door positieve LKM 1) 
  • Chronische hepatitis C (7%) 
  • Halothaan-hepatitis (zeer zeldzaam)

Ziekteactiviteit

De anti-LKM 1-antistofconcentratie correleert niet met de ziektestadia.

Wanneer verdient de meting aanbeveling?

Vermoeden van auto-immuunhepatitis

Antistofisotypen

IgG

Referenties

  • Manns MP (1996) Liver/kidney microsomal autoantibodies. In: Peter JB, Shoenfeld Y (eds.) Autoantibodies, pp 53-60, Elsevier, Amsterdam 
  • Obermayer Straub P, Strassburg CP, Manns MP (2000) Autoimmune hepatitis. J Hepatol 32 Suppl. 1, 181-197 
  • Mann MP, Rambusch EG (1996) Diagnosis of autoimmune hepatitis. Dtsch Med Wochenschr 121, 1503-1507

Terug naar boven